स्वतःच्या मावशीची चाकूने 54 वार करून हत्या करणाऱ्या व्यक्तीला जन्मठेपेची शिक्षा

मुंबई : 2010 मध्ये आपल्या मावशीची चाकूने 54 वार करून हत्या करणाऱ्या 33 वर्षीय व्यक्तीला सत्र न्यायालयाने सुनावलेल्या जन्मठेपेच्या शिक्षेला मुंबई उच्च न्यायालयाने नुकतीच पुष्टी दिली. न्यायमूर्ती पीबी वराळे आणि न्यायमूर्ती एन.आर.बोरकर यांच्या खंडपीठाने निकाल दिला की, ट्रायल कोर्टाने रेकॉर्डवरील पुराव्याच्या आधारे कथित गुन्ह्यासाठी आरोपींना दोषी ठरवणे योग्य आहे. खंडपीठाने फिर्यादीचा खटला संशयास्पद असल्याचा युक्तिवाद फेटाळला.

फिर्यादीच्या म्हणण्यानुसार, ऑगस्ट 2010 मध्ये 21 वर्षांचा आरोपी मुंबईत त्याच्या मावशीच्या घरी गेला आणि तिच्यावर चाकूने 54 वार करून तिची हत्या केली. दुसरीकडे, आरोपीने सांगितले की दोन अनोळखी व्यक्तींनी दारावरची बेल वाजवून घरात प्रवेश केला. त्यांनी आरोपीवर प्रथम तलवारीने हल्ला करण्याचा प्रयत्न केला, ज्यामुळे तो विचलित झाला. त्यानंतर तो त्याच्या आईला हाक मारण्याचा प्रयत्न करत होता, नंतर बेशुद्ध पडण्यापूर्वी त्याने त्याच्या मावशीला रक्ताच्या थारोळ्यात बघितले.

आरोपीचे वकील डॉ. युग मोहित चौधरी यांनी अधोरेखित केले की मृत महिलेच्या मुलाने FIR मध्ये किंवा पुराव्यामध्ये आरोपीबद्दल कोणताही संशय व्यक्त केला नाही. त्यांनी नमूद केले की आरोपी तापट स्वभावाचा किंवा त्याच्या मावशीवर चाकूने 54 वार करण्याइतका आक्रमक होता हे स्थापित करण्यासाठी रेकॉर्डवर कोणताही पुरावा नाही. अशा पुराव्याअभावी ट्रायल कोर्टाने त्याला दोषी ठरवणे योग्य नाही, असा युक्तिवाद त्यांनी केला.

सहाय्यक सरकारी वकील एस व्ही सोनवणे यांच्या म्हणण्यानुसार, रेकॉर्डवरील पुराव्यांवरून असे दिसून आले आहे की फ्लॅटचा सुरक्षा दरवाजा आणि मुख्य दरवाजा व्यवस्थित बंद होता आणि ही वस्तुस्थिती आरोपीच्या म्हणण्याशी सुसंगत नव्हती, कारण कोणीही हल्लेखोर फ्लॅटमधून बाहेर आल्यानंतर दोन्ही दरवाजे बंद करण्यासाठी काही क्षण तेथे उभे राहण्याचा धोका पत्करणार नाही. तसेच, गुन्ह्याच्या ठिकाणाहून चाकू जप्त करण्यात आले होते, परंतु तलवारी दिसल्या नाहीत आणि अशा प्रकारे ट्रायल कोर्टाने त्याला दोषी ठरवणे योग्य होते.

उच्च न्यायालयाने नमूद केले की :

1. मृत व्यक्तीच्या आत्मघातकी मृत्यूवर बचाव पक्षाने विवाद केला नव्हता.
2. पुराव्यावरून स्पष्टपणे दिसून आले की मृत व्यक्तीसोबत घरात आरोपी एकटाच होता.
3. आरोपीच्या कॉल डेटा रेकॉर्डवरून असे दिसून आले की त्याने त्याच्या आईला आणखी दोन कॉल केले होते. परंतु, त्याने असा दावा केला की त्याने त्याच्या आईला पहिल्यांदा कॉल केल्यावर तो बेशुद्ध पडला होता.

परिणामी, उच्च न्यायालयाने भारतीय दंड संहितेच्या कलम 302 (हत्या) अंतर्गत अपीलकर्त्याला दोषी ठरवत ट्रायल कोर्टाचा निर्णय कायम ठेवला आणि त्याला 10,000 रुपये दंडासह जन्मठेपेची शिक्षा सुनावली.